Basgroot

BasBas Verbruggen

Strategisch adviseur, procesbegeleider, communicatiespecialist, oud-directeur 

24/10/1953 – 06/04/2019

Zaterdag 6 april overleed onze dierbare collega en inspirator Bas Verbruggen. Hij was een eigenzinnig, creatief en innovatief mens, met een groot sociaal hart. Als directeur in crisistijd had hij zorg en aandacht voor alle collega’s en creëerde een bijzonder gevoel van saamhorigheid en kracht.

Bas had de jaloersmakende gave om bij heftige tegenstellingen koers te houden en mensen te binden. Dit kwam nergens zo goed tot uiting als in zijn arena-debatten bij gemeenteraden of bewonersavonden. Juist waar escalatie en conflict op de loer lagen, wist Bas de gemeenschappelijke waarden en gezamenlijke zorg boven tafel te krijgen. Hij kon zo vriend en vijand aan elkaar verbinden en ze samen verder brengen richting dialoog en oplossing. Bas was geen zachte heelmeester en schuwde de directe aanpak niet. Maar, hoe onorthodox de aanpak ook kon zijn, nooit verdween zijn oprechte betrokkenheid en interesse in de mensen om hem heen.

Deze dierbare collega, die sinds 2004 bij ons bureau werkte, was een wandelend vat van tegenstellingen. Een dromende realist, een loyale criticus, een serieuze komiek, een teamspelende solist, een liefdevolle straatvechter en gestructureerde chaoot. Bij ieder ander zou dit tot een onvermijdelijke vastloper leiden. Bij Bas bracht het alleen maar moois teweeg.

Bas heeft in zijn werk de signatuur van ons bureau veranderd. Hij liet collega’s zien hoe uniek we zijn in ons vermogen om samen grootse projecten tot stand te brengen. Bas toonde hoe het vonkje van de authentieke inspiratie een vuur van enthousiasme kan laten ontbranden. Hij gaf ons mee dat je soms gewoon ergens aan moet beginnen zonder dat je precies weet waar je naar toe gaat. Bas was overigens de eerste om dergelijke grote woorden te laten verschrompelen. Als bedenker van de Escaperoom Omgevingswet, liet hij de superlatieven liever aan anderen, zelf had hij het graag over ‘meutelen’.

Bas was een levenskunstenaar. Het bureau was zijn drijfveer, ook tijdens zijn ziekte. Immer optimistisch, wist hij van zijn ziekte iets werkbaars en positiefs te maken. Hij wilde zo gauw dat kon, zelf met de trein terug naar Amersfoort om ‘weer mee te doen’. Zijn betrokkenheid bij ons werk bleef groot en collega’s, ook uit Assen en Leeuwarden, bleven hem zeer dierbaar. ‘I’ll be back’, zo verzekerde hij ons in een van de eerste updates van zijn behandelproces. We weten nu dat het niet zo heeft mogen zijn, maar wat hadden we dát graag gewild.

We gaan Bas enorm missen.